اسکریما تاریخچه وسلاحها شیرویه

اسکرِيما > دفاع شخصی با سلاح

سلاح هاي قرون وسطي
تاريخچه اسكريما هنر رزمي فيليپينيها
اسكريما و مسابقه
 

دفاع شخصی با استفاده از سلاح های سرد قدمتی برابر با تاریخ مدنیت دارد . در واقع اصل اساسی اصالت وجود که سازماندهی کننده کلیه فعالیت های بشری بوده است، مدتها پیش از اینکه انسان در عصر آهن ، روش استفاده از فلزات را کشف کند، سبب کاربرد انواع چوب ، چماق و حتی استخوانها ی بزرگ حیوانات به عنوان سلاح شده بود . با کشف آهن و دیگر فلزات کم کم استفاده از سلاح های سرد ابعاد تازه تری یافت . ذهن خلاق بشر برای دفاع از خود در برابر دشمنان دست به ابداع و اختراعات فراوان در این زمینه زد . تا اینکه این روند آرام آرام با کشف مواد منفجره و اختراع سلاح های گرم مسیر خود را عوض کرد و سلاح های مدرن امروزی جای سلاح های سنتی را گرفت .

 با پیشرفت مدنیت و پدید آمدن جوامع جدید روش های زندگی ضوابطی نوین پیدا کرده است . در غرب با توجه به روند رو به افول ارزش های اخلاقی و رشد پرسرعت خشونت و تجاوز های جنسی نیاز هایی جدید برای دفاع از خود پدید آمده و در حال حاضر دوباره دفاع شخصی با استفاده از سلاح سرد به بک ضرورت تبدیل شده است .

 هر چند استفاده از سلاح های سرد همواره با موانع قانونی متعدد روبرو بوده است، اما کاربرد آن در برابر یک سلاح سرد دیگر و دفاع از خود در موقعیت های خطرناک یک ضرورت عقلانی است که در قوانین نیز پیش بینی شده است .

در اروپا جمعی از دانشمندان به رهبری دکتر بیل نیومن تحت نظر سازمان EWTO در تلاش هایی بی نظیر شیوه مبارزاتی فیلیپینی  اسکریما را به شکلی مدرن توسعه داده اند تا این سیستم توانایی پاسخگویی به نیازهای دنیای جدید و الزامات آن را داشته باشد .
استاد بزرگ (( دكتر بيل نيومن )) سرمربي اسكريما در اروپا ميباشند .جهان اسکرِما مديون تعهد ، اشتياق ، آگاهي بالا و مهارت بيل نيومن است . وي بيش از هر فرد ديگري به پيشرفت اسكريما كمك كرده. ايشان با تحقيقات گسترده در مورد سلاح هاي قديمي اروپايي و شيوه بكارگيري انها دروازه هايي جديد براي علاقه مندان گشود.دكتر بيل نيومن با راه اندازي مسابقات اسكريما در اروپا سهم بسزايي در توسعه اسكريما و معرفي آن به علاقه مندان ايفا كرده است.

سلاح هاي قرون وسطي

سلاح هاي معمولي و تمريني اسكريما كارها" چوب خيزان" است ،‌در هر حال در طول تمريني طرفين درگيري بايد بدانند چوبي كه استفاده مي كنند از جمله ي سلاح هاي برنده و له كننده مي باشد.در اسكريما ي سنتي اين سلاح ، نوعي كارد بزرگ و سنگين مثل قداره ، چاقوي كوچك و يك سلاح مشابه تيغه دار مي باشند . استاد بزرگ دكتر بيل نيومن بر اساس اسكريما ي فيليپيني كه خودش اساسا تحت تأثير تكنيك هاي مسلح اسپانيا است ، در سنتهاي مبارزه ي مسلح غربي تحقيق كرده و به يك مهم دست يافت :(( اغلب ميراث هاي گرانبها اما فراموش شده اي كه از گذشتگان باقي مانده ، امروزه به شدت در ورزش شمشير بازي محدود شده اند .))

 استاد بزرگ بيل نيومن اصولا  انتقال پذيري اسكريما بين تكنيك هاي چوب و ساير سلاح ها را با كاربرد سلاح هاي  سنتي اروپا تركيب كرد ، سلاح هايي كه اين روزها براي اسكريما كارهاي عجيب و غريب تر از انواع سلاح هاي شرقي به نظر مي رسد :  (( شمشير گلديوس ، سپر وشمشيردو لبه !))

   امروزه اسكريما كارها در كلاس هاي مخصوص قادر هستند تا با سلاح هاي قرون وسطي و باستاني كار كنند كه نه تنها آنها را به زمانهاي دور مي برد بلكه فهرستي از وسايل آموزشي متنوع و قابل دسترس را در اختيارشان فرار ميدهد
 

تاريخچه اسكريما هنر رزمي فيليپينيها

عبارت اسپانيايي ""Arnis de Mano  در واقع به معني هنر محافظت كننده از دست مي باشد، و به يك سيستم دفاع شخصي بر مي گردد كه از ميان فيليپينيها سرچشمه مي گيرد و در آن از شمشيرهاي تيز ، چوبها و ساير سلاح ها استفاده مي شود و تكنيك هاي بدون اسلاح تنها به عنوان هنر ثانويه ( فرعي ) در اين هنر رزمي در نظر گرفته مي شوند .

 در حالي كه اين هنر رزمي براي مدتي طولاني در غرب ناشناخته بود ، امروزه در آمريكا به همت فيليپينيهايي كه به ايالات متحده مهاجرت كردند ، گسترش يافته است و همچنين يك مرتبه به كالي بازگشت داده شد .

اين هنر رزمي " آرنيس ( دِ مانو ) " يا با اسم ديگر اسپانيايي اش (( اسكريما ))‌كه به معني مبارزه و زد و خورد مي باشد ، ناميده مي شود.

اين هنر تاريخچه اي بلند و آميخته با خشونت دارد كه از سال 1521 ميلادي مي توان به دنبالش بود ،هنگاميكه فيليپيني ها از اسپانيايي ها شكست خوردند .   قبل از آن "‌آرنيس دِ مانو "  در حد خواندن ، نوشتن ، مذهب و سانسكريت آموزش داده شده بود ، و به عنوان يك فرم آموزش نظامي براي فرزندان طبقه ي جنگجو شده بود. اسپانيايي ها هنگام ورود به فيليپين و اشغال آن ، مشكلات زيادي در تحميل كردن خواسته هايشان به ساكنين آنجا داشتند.اما فيليپيني ها يعني كساني كه شمشيرها ، چاقو ها و چوبهايشان را به طور مرگباري بكار مي برند، تنها با استفاده از سلاح هاي گرم توسط اسپانيايي ها شكست خوردند و به يك كشور مستعمره تبديل شدند. تاقرن 18 اسپانيايي ها ، فبليپينيها را تحت كنترل خود داشتند و تمرين و آموزش " آرنيس دِ مانو " به شدت ممنوع بود. ( درست مثل ژاپن كه ساكنين" اُكينوا" را از حمل اسلحه منع كرده بودند .) حمل شمشير و يا چاقو نيز ممنوع بود و ظاهراً هدف از اين ممنوعيت ها متمدن كردن فيليپيني ها بود.

 از آنجايي كه آرنيس دِ مانو يك هنر غير قانوني شده بود ( همچون كاراته در اكينوا)‌، تنها به صورت مخفي آموزش داده مي شد.

 اما هنگامي كه آرنيس دمانو دوباره از دنياي مرموزش بيرون آمد، توسط اسپانيايي ها قابل تشخيص نبود .  زيرا آرنيس به عنوان يك رقص با موزيك محلي شناخته مي شد و داري حركاتي بود كه به زيبايي و به صورت حركات موزون سلاح اجرا مي شد . در واقع اسپانيايي ها به قدري اين رقص را جذاب ديدند كه حتي اجازه دادند تا به صورت عمومي در طول مراسم ها و جشن ها اجرا شود.

 اگرچه آرنيس دِ مانوي واقعي بي هيچ دليلي از بين رفته بود ، اما هر زماني كه شورشي اتفاق مي افتاد ارزش و جايگاه واقعي اين هنر نمايان مي شد و نسل به نسل شمار زيادي از شيوه هاي مبارزه ، به نام آرنيس دِ مانو ، طي قرنها زنده نگه داشته شدند .

 وقتي قوانين استعماري اسپانيا در سال 1898 پايان گرفت و آمريكايي ها زمام امور را بدست گرفتند ، ممنوعيت ها برداشته شدند . مسابقات ورزشي به صورت آزاد در روزهاي تعطيل عمومي برگزار مي شدند، هرچند مربي ها هنوز از گشودن درها امتنا مي كردند و آرنيس به عنوان يك هنرموموز باقي مانده بود.

 با گذشت سالها هنوز جنگهاي زيادي صورت مي گرفت . هنگامي كه اعلام جنگ مي شد و ژاپنيها به فيليپين  حمله مي كردند، بسياري از فيليپيني ها دوشادوش آمريكايي ها در واحد هاي نظامي مي جنگيدند و شمار زيادي نبردهاي تن به تن رخ مي داد كه در آنها شخص زندگي اش را مديون آموزش هاي آرنيس بود . سلاح رسمي فيليپيني ها چاقوي بزرگي بود كه بسيار شبيه سلاح سنتي شان، شمشير BOLO ، بود و اين بدين معنا بود كه آنها قادر بودند در طول مدت زمان طولاني تكنيك هايشان را در مبارزات واقعي اصلاح كنند.

اما فيليپيني ها حتي بعد از جنگ نيز  خشن باقي مي ماندند. در 1967 شهر سن جوان اولين جايي بود كه استفاده از نانچيكو را ممنوع كرد . و در سپتمبر 1972 تنها با تحميل قوانين نظامي بودكه رئيس جمهور قادر بود تا به عادتِ حل اختلاف شخصي به وسيله ي سلاح هاي گرم ، چاقو ها و ساير سلاح هاي كشنده پايان دهد .

 بعد از جنگ بسياري از فيليپيني ها به ايالات متحده مهاجرت كردند و مسلما"آرنيس دِ مانو" را با خود به آنجا بردند .  بيشتر آنها در هاوايي، ستكتون ، و كاليفرنيا مقيم شدند ، جايي كه اسكريما ( آرنيس ) در صحنه ي هنر هاي رزمي آمريكا شروع به رشد كرد .

 البته كشف اسكريما به طريقي با بروس لي ارتباط پيدا مي كند . وي با نشان دادن استفاده از چوب هاي فيليپيني در فيلمهايش همچون " اژدها وارد مي شود" و"‌بازي با مرگ" فردي بود كه هنر رزمي اسكريما را به افكار عمومي بازگرداند .
 

اسكريما و مسابقه

اثبات و آزمايش دلاوري مشخص در مسابقات يك سنت ديرينه است

اين اواخر EWTO براي اسكريما كار ها مسابقاتي را سازماندهي كرد و با ايجاد مدلي از قوانين شيوه نو از مبارزه تن به تن بر روي رينگ را بوجود آورد. مسئولين پيشبرد رهبرهاي اين مسابقات از ابتدا راغب بودند تا ين موضوع تضمين شود.

((‌اين مسابقات با بيشترين امكان واقع گرايي و با كمترين خطر براي شركت كنندگان برگزار گردد. ))

در حال حاضر گروهي از اسكريما كارهاي مجرب براي داوري مسابقات تربيت شدهاند و با شركت در سمينارهاي خاص اماده مي شوند تا در چهارچوب قوانين به داوري بپردازند . قبل از هر مسابقه نيز شركت كنندگان بايد در سمينارهاي خاص آماده مي شوند تا در چهار چون قوانين به داوري بپردازند.

قبل از هر مسابقه نيز شركت كنندگان بايد در سمينارهاي ويژه شركت كرده طي آن ، استاد بزرگ بيل نيومن به صورت فرد به فرد آنها را براي مسابقه آماده كند. مبارزين در دو گروه مبتدي و حرفه اي و در وزنهاي مختلف با هم به رقابت مي پردازند . هر شركت كننده بايد لباس محافظ سنگيني بپوشد كه شامل محافظ سينه ، دستكش و سماق بند مي شود ( كه هر كدام از آنها با يك لايه ي نرم ضخيم پوشانده شده اند . اين محافظ به گونه اي ساخته شده اند كه از آسيب ديدگي جلوگيري مي كنند. به صورتي كه حتي سنگين ترين ضربات نيز بوسيله اين محافظ ها دفع مي گردد.

 

 

تاریخچه سلاحهای ووشو فونگ پای

تاريخچه سلاح ها

بشر اولیه جهت دستیابی به شکار ( برای بقاء ) و حفاظت از خود نیازمند ابزار آلاتی بود تا هم در نبرد با دشمن و همچنین با حیوانات از آن بهر برد . آنچه که در طبیعت به وفور یافت می شد چوب و سنگ بود  و تا قبل از کشف فلز این دو ماده اولیه در قالبها و اشکال مختلف و گوناگون نوآوری گردیده و با پیشرفت جامعه بشری و نیاز به ابزار آلات رزمی و جنگی متنوع و پیشرفته جهت مقابله با دشمنان و قبایل ، اهم اندیشه و تفکرات آنها صرف طراحی و ساخت سلاح های مختلفی شد که امروزه در نقاط مختلف کره خاکی بر اساس کاوشهای باستان شناسی یافت شده است . تمرین و ممارست سلاح های متنوع که امروزه مورد استفاده جوانان و علاقه مندان ورزشهای رزمی جهان قرار گرفته را مدیون هنرهای رزمی کهن و مهمتر از آن دانشمندان و خردمندانی است که هر یک از ابزارآلات و سلاح هاي رزمي را بواسطه شرایط و موقعیتهای مکانی و زمانی خلق نموده اند

مشخصات چهار سلاح معروف هنرهای رزمی

1- شمشیر پهن : زمانیکه شما آن را در دست می گیرید و در کنار و پهلوی خود نگه می دارید، می بایستی نوک آن حداکثر هم اندازه تا نرمه گوش شما باشد.

2- شمشیر باریک : این شمشیر نیز مشخصات شمشیر پهن را دارا می باشد.

3- نیزه : این سلاح نیزهمانند چوب  می بایستی هم ادازه قد شما باشد یعنی از سر انگشتان تا جایی که کاملاً بازوها و دستان شما بطرف بالا کشیده شده باشد و محیط دایره آن نیزبایستی تقریباً 7 سانتیمتر باشد.

4-  چوب : حداکثر هم اندازه قدتان و محیط 7 سانتیمتری داشته باشد.

توجه به این نکته بسیار لازم و ضروری است :

سر نیزه، شمشیر پهن وباریک معمولاً از جنس استیل و فلزهای برنده و سخت ساخته می شود که بستگی به نوع استفاده آن دارد.

برای شروع تمرینات با این سلاح ها بهتر است از نوع چوب یا نوعی خیزران ((بامبو)) استفاده نمایید که نسباتاً از خطر کمتری برخوردار بوده و براحتی بر فنون مربوطه تسلط ایجاد نموده و پس از کسب مهارت بر فنون پیچیده و ساده، از نوع اصلی آن استفاده نمایید.    

« سلاح آسمان مهراست ،راز پایداری و جاودانگی »

در هنر رزمی فونگ پای چی وو کونگ فو ، جهت پیشرفت دانشجویان ، سلاح های متنوعی طی مراحل مختلفی در مدارج خاص تعبیه گردیده است که هر یک به پیشرفت و سیر تکاملی آنها کمک شایانی نموده که هنرجویان در گزیده تمرینات مرحله مقدماتی با حرکات پایه سلاح هایی همچون شمشیر باریک ، نیزه به دو شیوه هنرهای رزمی شمالی و جنوبی و در مرحله بعد با حرکات پایه شمشیر پهن و چوب بلند آشنا خواهند گردید . دانشجویان با اولین سلاح بصورت اجرای فرم مجزا و کامل در مرحله شال بند سبز سیستم با نام (( هو شو دائو = شمشیر پهن درنا )) آشنا شده که کارایی فنون آن از هر حیث در نوع خود بی نظیر و حرفه ای است .     دانشجویان با سلاح چوب با عناوین (( گوئن فو شو = چوب بلند ببر در مرحله شال بند قهوه ای و گوئن لائو شو = چوب کوتاه درنای سفید در مرحله شال بند سیاه )) بصورت اجرای فرم مجزا و کامل روبرو می شوند . مربیان سیستم در مرحله شال بند سیاه با سلاح بی نظیر و پیشرفته و کاملا حرفه ای (( پای دائو لونگ : شمشیر پهن اژدهای محافظ )) در مرحله شالبند سیاه رتبه 1 مربیان سیستم با 3 سلاح پیشرفته و اساسی روبرو میشوند که در نوع خود بی نظیر است .

1.      لائو جین شو : فرم شمشیر باریک عقاب طلایی

2.      فونگ شوئن پای : فرم نیزه کج بیل کشاورز نابینا

3.      یینگ ژو یانگ : فرم حلقه های برنده آتش

1- لائو جین شو ؛ فرم شمشیر باریک عقاب طلایی است که اولین فرم از فرمهای سه گانه شال بند سیاه رتبه 1 میباشد که از هر حیث در نوع اجرا و قابلیت های استفاده و کارایی در پرورش و رشد کمی و کیفی و ... همچنین جهت دستیابی به مهارتهای اساسی این فرمول بایستی روح شمشیر را در درون خود بیدار نمود و آنرا پرورش داد .  

2- دومین فرم شالبند سیاه رتبه 1 فرم فونگ شوئن پای یا نیزه کج بیل کشاورز نابینا ست که سلاحی سنتی محسوب شده  این سلاح در شیوه های چینی هم بعنوان نیزه بلند و هم بصورت کوتاه و دوبل مورد استفاده قرار میگیرد .طبیبی حاذق که در طب سوزنی و علم گیاه شناس دارویی که در دوران جوانی خود نیز از هنرمندان و سرآمد شیوه های رزمی دوران خود بود در توطئه و خیانتی که توسط یکی رهروان طمّاعش صورت پذیرفته بود ، در نبردی نابرابر و ناجوانمردانه و بر اثر پاشیدن گردی مهلک بینایی خود را از دست داد و پزشک فونگ بواسطه توانایی های جسمی و روحی خود توانست از آن مهلکه جان سالم بدر برد هر چند بینایی و نور چشمانش را از دست داد . دشمن تا مدتها بدنبال فونگ و راز گیاهان جاودانگی که نزد او بود می گشت  ولی اثری از او نبود . فونگ در دهکده ای در کوهپایه کوهستانی سکنی گزید و با تغییر وضعیت ظاهری خود توانست سالها در امان بماند بی آنکه شناسایی شود ... در این مدت او به امر کشاورزی و تحقیقات دارویی نا تمام خود و همچنین به کشاورزی می پرداخت در دهکده او به ( کشاورز نابینا ) مشهور گشت و بی آنکه کسی متوجه شود به تمرین هنرهای رزمی می پرداخت و از نوآوری فنون و فرمولهای لازم بر اساس ابزار آلات موجود در دسترس در هنگام نبرد نیز غافل نماند . فونگ همچنین به مردم دهکده در امر طبابت و درمان یاری میرساند و .... و از سری فرمولهای سنتی که او به نوآوری پرداخت ، قابلیت استفاده از ابزار آلات کشاورزی در زمینها بود که این توانایی را به اهل دهکده داد تا در برابر هجوم دزدان و رهزنان به مقابله از خود بپردازند و در مدت زمانی نه چندان طولانی کودکان و جوانان روستا با نظارت فونگ تبدیل به جنگجویانی قابل گشتند و ...... مابقی داستان که از حوصله این مختصر خارج است

3- سومین فرم شالبند سیاه رتبه 1 یینگ ژو یانگ یا حلقه های برنده آتش است که سلاحی مرگبار بواسطه محسوب میگردد حلقه سلاحي به شكل دايره و قطر آن 30 الي 35 سانتي متر از جنس فلز و داراي شكلهاي گوناگوني مي‌باشد. اين سلاح در شكلهاي تك و دوبل مورد استفاده قرار مي گيرند . اين سلاح در گذشته به عنوان سلاح مخفي شناخته شده كه يك بازوبند كه هر كدام به صورتي خاصي در دورادور خود و در لبه خارجي پرهايش داراي دندانه مي باشند. اين سلاح قابل پرتاب بوده كه در حالت چرخش به سمت جلو رفته تا به حريف برخورد كند. دور تا دور اين سلاح تيز و برنده است.در شكل جديد تمريني اين سلاح هيچ قسمتي از آن برنده و تيز پشت.برخی از تكنيكهاي استفاده از آن عبارتست از: چرخش، خرد كردن، به دام انداختن ، حمل كردن ، قفل كردن ، فشار دادن ، پرتاب كردن و فرمولهای سنتی بی شمار دیگری که در سیستمها و روشهای مختلف وجود دارد . بعضي از فرمولهاي آن عبارتند از: چرخ باد و آتش، بهشت و زمين، آب و آتش ؛ غرش رعد و برق، پيچش ترناد ومرحله شالبند سیاه رتبه 2 مربیان سیستم از4 سلاح نیرومند دوبل جهت درگیری های حد فاصل کوتاه و بلند بهره مند خواهند شد که عبارتند از :

1-   چه وو : فرم گرز دوبل آهنی ( با قابلیت استفاده از فانوس دوبل )

2-   سینگ کوانگ : فرم خنجرهای محافظ

3-   وانگ می خویی : چوب دو تکه بچه میمون

4-   جی مو لونگ : فرم سای
در مرحله شالبند سیاه رتبه 3 مربیان سیستم از1 سلاح نیرومند دوبل جهت درگیری های حد فاصل کوتاه و بلند بهره مند خواهند شد که با نام هانگ مو سینگ یا تبرهای هیزم شکن پیر از آن یاد میشود .

شرحی مختصر پیرامون تاریخچه استفاده از تبر

از جمله سلاحهائي كه بر روي ارابه ها در دوران قديم مورد استفاده سربازان قرار مي گرفت تبربه شکلهای مختلف کوتاه و بلند بوده كه توسط عموم مردم حمل ونقل مي شده است و از نظر ساختمان داراي لبه اي برنده در سمت پايين مي باشد و… جهت حركاتي همانند كشيدن ، بريدن ، چنگ انداختن ، جاروكردن و كشتن حريف مورد استفاده قرار مي گرفته است. تبر برنجي در زمان سالهاي 1100ـ1400 قبل از ميلاد به عنوان سلاح تهاجمي مورد استفاده و در فصلهاي بهار و پاييز مابين سالهاي 221ـ700 قبل از ميلاد از سلاح تبر به صورت عمومي و وسيع استفاده مي شده است. اين سلاح توسط سربازان سلسله كين و بعدها در سلسله هان جاي خود را به نيزه داده است (220 بعد از ميلاد ـ 206 قبل از ميلاد).در سلسله هاي مختلف به اين سلاح عواملي اضافه گرديده به عنوان مثال از نوك تيز سلاح جهت ضربه زدن و تيزي روي لبه آن در ميدانهاي رزم مورد لزوم قرار مي گرفت. محل اتصال قسمت پايين اين سلاح به بخش اصلي آن به طوري بود كه باعث استحكام بيشتر آن مي شده است. در نبردهاي مختلف، انواع ديگري از تبر خنجري استفاده و برحسب لزوم به 3 نوع زير تقسيم گرديده است: 1ـ نوع كوتاه با 91 سانتي متر طول  2ـ نوع متوسط با 5/139 سانتي متر طول  3ـ نوع بلند با 314 سانتي متر طول. از ديگر شكلهاي استفاده آن مي توان، برش، ضربات شلاق وار ضربات تهاجمي و برش و به شیوه فرمولهایی از جمله 1ـ بالهاي چلچله  2ـ پرهاي مرغ خيالي  3ـ شكل اژدها   4ـ زراندود و چند روش ويژه ديگر. از دیگر تكنيكهاي استفاده میتوان : پرتاب كردن، كشيدن، سوراخ كردن، هل دادن، برگشتن، قفل كردن و پوست كندن و روشهاي اساسي شامل با برخوردهاي قدرتمندانه، حالات ببر و اژدها، جهيدن با حالات خاص را نيز نام برددر مرحله شالبند سیاه رتبه 4 مربیان سیستم میبایستی با 1 فرمول سلاح سنتی بلند کاملا تخصصی و حرفه ای دست و پنجه نرم نمایند که با عناوین زیر مورد شناسایی قرار میگیرند :

1.      ین وانگ وو : فرمول چنگک مرگبار

در مرحله شالبند سیاه رتبه 6 مربیان سیستم به فراگیری 1 فرمول سلاح سنتی بلند تخصصی با عنوان " فو گوئن لینگ { فرمول سلاح آخرین سرباز } خواهند پرداخت . این سلاح دارای قابلیتهای منحصر بفرد دیگری است که در زمان آموزش به مربیان آموخته خواهد شد .

در شالبند سیاه رتبه 7 مربیان سیستم به فراگیری 2 فرمول سلاح سنتی با نامهای :

* تو چن وو تی : فرم شمشیر و سپر                    

  ** دا کوانگ وو : فرم بادبزن مادر فداکار " خواهند پرداخت . این سلاح ها دارای قابلیتهای دیگری است که در زمان آموزش به مربیان آموخته خواهد شد .

سبکهای مختلف وسلاحهای ووشو

سبکهای دیگر ووشو

سبکهای بوکس چینی

بررسی دقیق این مطلب که امروزه چند سبک در سراسر چین تمرین می شود کار دشواری است. بیش از صد مدرسه ( معبد ) وجود دارد و هر مدرسه به نوبه خود شامل چندین سبک جداگانه می باشد.

یانگ چون چوان ( بوکس جوانی جاودان) در استان فوجیان ابداع شد و بعد ها به طرف جنوب در گوانگ دونگ، ماکائو و هنگ کنگ گسترش یافت . یانگ چون چوان یکی از چندین سبک زیر مجموعه نان چوان( مشت جنوبی) است. سبک پویا و نیرومندی که در جنوب رود یانگ تسه بسیار پرطرفدار است .در میان سبکهای مختلف نان چوان ، معروف ترین آنها عبارتند از: هانگ جیاچوان ، لیا جیا چوان، کای جیا چوان، لی جیاچوان، موجیاچوان ، اینها پنج مدرسه برتر نان چوان می باشند. مدرسه های دیگر نان چوان عبارتند از: بوکس درنا و ببر و یانگ چون چوان( بوکس جوانی جاودان)، جیاچوان( بوکس شوالیه)، هاکاچوان و فوجیا چوان( بوکس بودائی) و پای می چوان و ریو چوان( بوکس کونفوسیوسی)، نان جی چوان، لی یان شائو چوان، دیائوجیائو چوان، یوجیاجیائو و سونگ جیاجیائو این تعداد مدارس مختلف، تنوع وسیعی از سبکها را در بر دارند به عنوان نمونه در استان گوان دونگ بیش از 350 روتین بدون سلاح و 100 روتین با سلاح وجود دارد که متعلق به مدارس مختلف می باشند .بی چوان، ( بوکس شمالی) اصطلاح عامی می باشد برای مدارس مختلف ووشو در استان های شمال رود یانگ تسه سرعت و قدرت، از ویژگیهای مدارس شمالی است و این مدارس بر روی انواع لگدها و حرکات پا تاکید فراوان دارند.از این رو گفته می شود(( مشت های جنوبی، پاهای شمالی)) سبکهای عمده مدارس شمالی ووشو عبارتند از: شائولین چوان، فنزی چوان، پائو چوان، هانگ چوان، تونگ بی چوان، میزون چوان، لی یوهه چوان، تن توئی، چیوجیائو( ضربه های تند پا)، باجی چوان( بوکس نهائی) ، تای زوچانگ چوان و میان چوان( بوکس نخ ابریشمی). همین طور سبکهای پر طرفدار تای چی چوان و چانگ چوان و زوئینگ یی چوان و غیره وجود دارد . هر کدام از این سبکها متون خاص خود را دارد. فرم های متعدد، حاصل رشد در مدارس عمده سبکهای محلی، متناسب با دست آورد اساتید برجسته  ووشو است. بعضی از این سبک ها علاوه بر روتین های ساده، فنون پایه و تمرین هایی برای مبتدیان، تمرین های پیچیده ای هم برای هنرجویان پیشرفته دارند. برای نمونه تای چی چوان به 5 شاخه اصلی sun  ،yang،chen ،woo ،hawoo تقسیم می شود .هر یک از این شاخه ها شامل انواعی از فرم های گوناگون می باشند.مثلا" شاخهchan دارای روتین قدیمی، روتین جدید و روتین ژائو بائو است. شاخهyang دارای روتین های بلند و روتین های کوتاه است. با توجه به این همه گروه، مدارس و سبکه، جهت ترتیب دادن مسابقات و ترویج ووشو، نیاز به سازمان دهی امور، کاملا" مشهود است.

امروزه در مسابقات، سبکها در 7 دسته قرار می گیرند:

1-  دسته چانگ چوان آزاد: روتین هایی که از زمان تاسیس چین جدید بوجود آمده اند. این روتین ها که بر پایه شاخه سنتی چانگ چوان شکل گرفته اند شامل استقرارهای معین، استانداردها و مواد آموزشی یکنواخت است و به خاطر حرکات پر تحرک و گسترده شان برای کودکان مناسب تراند.

2-  دسته تای چی چوان: شامل تمامی سبک های سنتی و جدید می باشد . این استقرارها که برای بیشتر افراد مناسب اند، در درمان بیماری و تقویت ساختار بدنی مفید می باشند.

3-  دسته نان چوان: حرکات این سبکهای جنوبی قدرتی و پرتکاپو هستند و دارای تنوعی از ضربات دست و فریادهای انفجاری هماهنگ با حرکات می باشند.

4-  دسته زونگ پی باگوا: ویژگی آن حرکات با ثبات، ریشه دار و فرم های ساده است . رهبری حرکات بر عهده ذهن می باشد و بر هماهنگی ذهن، فرم و نبرد تاکید دارد.

 5 – دسته تونگ بی پی گوا:سبکهایی که ویژگیشان حرکات آزاد در مسیر های وسیع، ضربات بلند و با فاصله زیاد، تحت فشار قرار دادن حریف با انفجارهای سریع و متمرکز می باشند.

6- دسته دی تانگ: تقلیدی- سبک زنده و پر شوری که پرش ها و غلتیدن های فراوانی به تقلید از حیوانات مختلف دارد.

7- دسته آزاد: آمیزه ای از سبکهای مختلف سنتی شمالی است. این سبکها همراه حرکات پر تحرک و موج دارشان با سرعت بالائی اجرا می شوند.

 18 نوع سلاح

همانطور که قبلا" گفته شد ، ووشوی چینی علاوه بر فنون استاندارد مبارزه تن به تن به تمرین با سلاح هم توجه دارد0 نه تنها اکثریت این سلاح ها بر گرفته شده از سلاح های سنتی می باشند بلکه عبارت (( 18 سلاح رزمی)) نیز از زمان قدیم مرسوم بوده و در زمان سلسله سونگ (960 – 1279 ) کاربرد وسیعی داشته که در کتاب(( راهزنان مرداب)) رمان نوشته شده در زمان سلسله مینگ به کرات از آن نام برده شده، یک نسخه از این کتاب نام این ((18 سلاح رزمی)) را این طور ثبت کرده:

نیزه بلند، کمان بلند، کمان تفنگی ، چکش، گرز، عصا، چماق، شمشیر، زنجیر، قلابها، خنجر ترکیبی با تبر، تیشه ساتور ، تبر دسته کوتاه، تبرزین، سپهر ، چوب دستی ، نیزه، شن کش.

در دوره های تاریخی مختلف و شاخه های متفاوت ووشو ، سلاح هایی که عنوان (( 18 سلاح )) را یدک می کشیدند، متغیر بوده اند . امروزه این عبارت معمولا" بر سلاح های زیر اطلاق می شود:شمشیر پهن، نیزه، شمشیر دو بند، تبرزین، تبر دسته کوتاه، پارو( بیل) ، چنگال، عصا، ساتور،چکش، چماق، نیزه تیغه بلند، گرز(( چوب))، خنجر ترکیبی با تبر، چنگک، نیزه سه شاخه0 این عبارت یک عبارت کلی است زیرا سلاحهای رزمی هرگز محدود به 18 ن.ع نبوده اند.. سلاح های دیگری که معمولا" استفاده می شوند عبارتند از: خنجر امی، ایپون –نام آن بر گرفته از کوه emmi در استان سی چوان است ، جایی که زادگاه این سبک است- چماق دسته خمیده و قلاب است0 هر کدام از این دسته ها ، دارای نمونه های زیاد است  .برای مثال دسته شمشیر پهن دسته کوتاه و بلند، شمشیر پهن تکی ، شمشیر، شمشیر پهن دو تائی و شمشیرهای سه سر و دو سر هستند. گرزها شامل چوب بلند، چوب متوسط ، چوب کوتاه، نانچکو دسته بلند و دسته کوتاه و سه قسمت. هر سطح سلح مهارت خاصی برای استفاده از خود می طلبد بنا به گفته برجستگان ووشو: (( نیزه در طول یک خط صاف ضربه می زند، گرز در یک محدوده ضربه می زند ، شمشیر پهن مثل یک ببر وحشی است ، شمشیر دو لبه مثل یک اژدها می چرخد )) هر سبک معمولا" روشن خاص خود را برای بکار بردن سلاح ها دارد.مثلا" فرقی نمی کند که گرز در چه سبکی بکار می رود ، در حمله های بلند با فشار ضربه می زند ، می شکافد، کشیده می شود و چرخانده می شود و در مبارزه در فاصله نزدیک دارای ضربات تند و کوتاه، تکان ها  و ضربه های با فشار می باشد. هر چند که گرز یک سر سبک نان چوان بیشتر بر نیرو تاکید دارد تا تکان دادن در حالیکه گرز متوسط سبک چانگ چوان بیشتر دارای چرخش و تکان است. امروزه سلاح های گوناگون بکار رفته در ووشو به 4 دسته تقسیم می شوند:

1)  سلاح های بلند: بلندتر از قامت انسان اند و با دو دست بکار می روند و شامل: نیزه، چوب، شمشیر پهن بزرگ، نیزه دسته بلند، کوان دائو، چنگال، نیزه سه شاخه وبیل هستند.

2)  سلاح های کوتاه : کوتاه تر از قامت انسان اند و با یک دست بکار میروند و شامل: شمشیر پهن، شمشیر باریک، ساتور، چکش، چوب دستی، عصا، خنجر و سپهر هستند.

3)  سلاح های نرم: از طناب، زنجیر و یا حلقه ها برای درست کردن، سلاح های متصل به هم که می توانند به دور یا نزدیک ضربه وارد کنند ، استفاده می شود. اینها با یک یا هر دو دست استفاده می شوند و شامل : زنجیر نه تکه، سانچکو ، چکش پرنده که عبارتند از 2 گوی آهنی که به دو سر یک زنجیر آهنی متصل شده اند- ایپون، پنجه پرنده و نانچکو.

4)  سلاح های دو قلو: در این مورد یک جفت سلاح وجود دارد که هر یک در یکی از دست ها قرار می گیرد و شامل: شمشیر پهن 2 تایی، شمشیر باریک دو تایی، قلاب های دو قلو، عصاهای دو قلو، چماق دسته خمیده دو قلو، نیزه های دو تایی، ساتورهای دو تایی، خنجر دو قلو، خنجرهای دو دو، میله های دو تایی با سر هایی به شکل مشت و تبرزین می باشند.

عناوین واصطلاحات درووشو ازووشو3

1	ووشو	كونگ فوي چيني يا بوكس چيني و تركيبي از كاملترين و اصيلترين فنون رزمي به همراه حركات آكروبات و ژيمناستيك و روشهاي مبارزه
2	سبكهاي استاندارد	سبكهاي مسابقاتي شامل : سبكهاي بدون سلاح چانگ چوان – نان چوان – تاي چي چوان وسبكهاي  باسلاح دائوشو (شمشير پهن) – جي ئن شو( شمشير باريك)- گوئن شو (چوب) – چيانگ شو(نيزه) كه مربوط به سبك چانگ چوان مي باشند . نن دائو (شمشيرپهن) – نن گوئن (چوب) كه مربوط به سبك نان چوان مي باشند . جي ئي تاي چي ( شمشير باريك) كه مربوط به سبك تاي چي چوان مي باشد .
3	تالو	اجراي حركات نمايشي (فرم) ووشو
4	سن شو	مبارزه آزاد ووشو
5	جون بي	حالت آماده
6	لائوشه	استاد بزرگ
7	شيفو	مربي
8	تونگ شو من ها	احترام ابتداي تمرين از جانب استاد بزرگ
9	لائوشه ها	جواب هنرجويان به استاد بزرگ
10	تونگ شو من زاي جي ئن	احترام پايان تمرين از جانب استاد بزرگ
11	لائوشه زاي جي ئن	جواب هنرجويان به استاد بزرگ

 

ب- استقرارها
1	مابو	استقرار اسب سوار
2	بن مابو	استقرار اسب سوار نيمه
3	گونگ بو	استقرار تير و كمان
4	بن گونگ بو	استقرار تير و كمان نيمه
5	پوبو	استقرار نشست كامل روي يك پا
6	شي بو	استقرار پاگربه اي
7	چيه بو	استقرار پاضربدري
8	تي چي پينگ خن	استقرار ايستادن روي يك پا و بالا آوردن زانوي پاي ديگر به

 

پ- جي بين گونگ ( حركات اصلي بالا آوردن پاها در حالات مختلف)
1	جن تي توئه	بالا آوردن پا از جلو پا برخورد نوك پنجه به پيشاني
2	جن تي توئه	بالا آوردن پا از پهلو
3	دن پي جيائو	بالا آوردن پا از جلو با برخورد دست روي پا
4	واي بي توئه	حركت دوراني پا از داخل به خارج
5	باي لن پي جيائو	حركت دوراني پا از داخل به خارج با برخورد پا به دست موافق
6	هائو ليائو توئه	حركت بالا آوردن همزمان يك پا از عقب و دستها از جلو
7	لي خوئه توئه	حركت دوراني پا از خارج به داخل
8	لي خوئه پي جيائو	حركت دوراني پا از خارج به داخل  با برخورد پا به دست مخالف